آقای همسر جان

یاد نی نی کوچولوی از دست رفته ام افتادم

زار زار گریه کردم

طفلک معصومم، خدا نگهدارت باشه

مامان هیچ وقت یادش نمیره تورو

واسمون دعا کن عزیزکم

آقای همسر جان...

دیدی داداشم

رفتی و هیچ کس حرمتی نگه نمیداره

گریه ها تموم شد و اعلامیه ها زیر دست و پاها گم میشه

عکس های نازنینت روی زمین پخش میشه

اونجا زیر خاک بهت خوش میگذره؟

نگرانتم برادر

نگران آرامشتم

کاش بودی و برای دخترکم لالایی میخوندی

بودی و از خاطره های قدیمی، خاطره جیش کردن من روی مُُهری که داشتی نماز میخوندی رو تعریف میکردی

کاش بودی و قابلمه غذا رو از دست ناخونک زدن هات قایم نمیکردیم

داداشم، راحت بخواب

آقای همسر جان...

یه رفتنه خوبواسه آدمی که به چشم ما آدم خوبی نبود...فقط یک هفته مریضیش رو خونواده ش دیدن نه هیچ کس دیگهیک روز بیمارستان خوابید و رفت توی کما و تموم شدهمه غذاهایی که براش پخته شد، از غذاهای توی خونه تا مراسم تشییع و هفتم، عجیب خوشمزه بودظرف های پذیرایی مهمونا نوی نو بود، استکان ها نو، سینی پذیرایی نوبرنج و شوید و خیلی از وسایل مورد نیاز به طرز باور نکردنی از قبل، زیاد تهیه شده و آماده بودیه تشییع بینظیر داشت، بعضیها میگن شاید نزدیک به 3000 نفر برای تشییع اومده بودن، اصن خیلی عجیب!ختم بعد از تشییع هم مملو از جمعیت، این همه آدم!قبرش یه جای خوب و دنج قرار گرفت، کم پیش میاد پای کسی روش برهیه عالمه زایر از مشهد و قم اومدن برای مراسم و تسلیت گفتنکفنش دو سه هفته بود از کربلا رسیده بودبا چه دقتی شستنش! از ساعت 11-11:30 تا 1 -1:30 مشغول شستنش بودناونایی که باهاشون دعوای خون و خونریزی کرده بود، اومدن و گریه کردن و باور نکردن که رفته! گفتن حلال کردیم!دیگه یادم نمیاد، فقط همه چیزش خوب بودماها فقط ظاهر میبینیم، فقط ظاهرآدم های پست و حرف مفت زنی هستیم که انگار بهتر از خودمون توی این دن آقای همسر جان...